De ijskelder van Pivaut

Van de 17e eeuw tot het einde van de 19e voorzag de Sainte-Baume Marseille en Toulon van ijs. Het principe was eenvoudig: 's winters liet men ondiepe bekkens onderlopen die de vorst in ijsplaten veranderde; men brak ze, stapelde ze op in immense overdekte stenen putten, de ijskelders, en bracht het ijs 's nachts per kar naar de steden. Enkele tientallen ijskelders zijn in het massief bewaard gebleven.

Een zandstenen toren

Die van Pivaut, ook ijskelder van de Gaudin genoemd, is de indrukwekkendste. Gebouwd in 1880 in zandsteen, is hij 23 meter hoog met een diameter van 17,6 meter en kon hij 3 100 kubieke meter ijs bevatten. Drie aangrenzende vriesbekkens, met een totale oppervlakte van 5 000 vierkante meter en gevuld met 15 centimeter water, voedden hem; twee tot vier vorstnachten volstonden om hem te vullen. Een lichte helling en met opzet geplante eiken beperkten de bezonning.

Te laat gekomen tegenover het kunstijs, heeft hij maar enkele jaren gediend. Hij is sinds 1993 ingeschreven als historisch monument.

Bezoeken

De ijskelder is volledig gerestaureerd door het departement Var. Een themapad leidt ernaartoe vanaf de weg D95, met borden over de fauna, de flora, de geschiedenis van de plek en de werking van de ijskelders. De rondwandeling van de ijskelder van Pivaut en de Gaudin, vanuit Mazaugues, passeert hem halverwege; vanuit Nans-les-Pins volgt de ijsweg van de Escaillon een van de routes die de karrenvoerders gebruikten.