Het bos van de Sainte-Baume

Aan de voet van de noordelijke rotswand van de Sainte-Baume, tussen 320 en 1 147 meter hoogte, beslaat het staatsbos 2 076 hectare. Het centrale deel is een zuiver beukenbos dat klimt tot de col du Saint-Pilon, op 952 meter, vergezeld van taxussen, hulst, esdoorns, linden en lijsterbessen: een flora van de middelgebergten, heel ver van de garrigue eromheen.

Een microklimaat

Het bos houdt zichzelf in stand dankzij het klimaat dat het zelf onderhoudt. De noordelijke ligging, de schaduw van de rotswand en de dichte vegetatie houden het vocht vast; de neerslag bereikt 1 000 tot 1 200 millimeter per jaar, bijna het dubbele van Marseille. Dat is wat de beuk in staat stelt hier te overleven, op enkele tientallen kilometers van de zee.

Vijftien eeuwen bescherming

Het bos dankt zijn overleven aan de religieuzen die het heiligdom bewaken: al vanaf de 5e eeuw, daarna met de dominicanen vanaf 1295 en opnieuw na hun terugkeer in 1859, werd het heilige bos gevrijwaard van de houtkap en de beweiding die de rest van de Provence hebben ontbost. Vandaag is de jacht er verboden, beschermen twee biologische reservaten het oude hoogbos van de Sainte-Baume en het dal van Castelette, en is het geheel opgenomen in het Natura 2000-netwerk.

Het doorkruisen

De sentier Merveilleux, aan de voet van de rotswand, is de beste inleiding: twee en een half uur zonder moeilijkheden door het best bewaarde deel van het bos. De chemin des Roys en de chemin du Canapé doorkruisen het op weg naar de grot. Honden moeten aangelijnd zijn, en de toegang is in de zomer gereglementeerd naargelang het brandrisico.